وسعت صدای او با ترانه « شب» در شوی میخک نقره ای « فریدون
فرخزاد» به گوش مردم رسید. آشنایی او با «ایرج جنتی عطایی»
و « بابک بیات» از ترانه « تپش» آغاز گردید و این عشق ورزی
آهنگین تا به امروز ادامه دارد. ابی در تمام عمر کاری خود
با ترانه سرایان و آهنگسازان نامی ایران همکاری داشته است.
او در سال 1977 به دنبال اجرای برنامه هایی به آمریکا رفت
و بعد از انقلاب اسلامی نیز به ایران بازنگشت.
ابی در سالهایی که دور از وطن بود و در غربت زندگی کرده
همچنان فعالیتهای مستمر هنری خود را ادامه داده و در
بزرگترین سالنهای بین المللی جهان کنسرت اجرا کرده است. او
در جایگاههای جهانی که هنرمندان بزرگ جهان بر آن هنرنمایی
کرده اند از جمله :
یونیور سال آمفی تئاتر( لوس آنجلس) ،شراین آدوتوریوم(محل
برگزاری اسکار) ،سالن سلطنتی نوبل(استکهلم) ،کریک
تئاتر(لوس آنجلس) ،گلف دوبی و... هنرنمایی کرده و نام
ایران و هنرمندان ایرانی را در آنجا زنده نگه داشته.